Ο σκύλος μου κι εγώ

σουκ1

Α’ Δημοτικού: απέκτησα τον πρώτο μου σκύλο, ένα λυκόσκυλο, τη Γκρέτα. Είχαμε μόλις μετακομίσει σε σπίτι με κήπο και το μόνο που έλειπε για να ολοκληρωθεί η οικογένεια ήταν ένας σκύλος. Έτσι μπήκε στη ζωή μου η Γκρέτα. Δυστυχώς όμως δεν έζησε πολύ, την χάσαμε από καλαζάαρ μέσα σε 1 χρόνο, η απώλεια ήταν τεράστια. Ακόμα θυμάμαι να την πηγαίνουμε  στον γιατρό για να την κοιμίσει κι ας ήμουν μόλις 6 χρονών. Κράτησε λίγο ο κοινός μας βίος με την Γκρέτα, αλλά γι’ αυτό το λίγο ήταν ο σκύλος μου.

Β’ Δημοτικού: μπήκε στη ζωή μας η Μπέλα, γερμανικό ποιμενικό. Ακόμα και σήμερα που το σκέφτομαι, τόσα χρόνια μετά, δεν βρίσκω σωστές λέξεις να περιγράψω τα συναισθήματα μου όταν την είδα. Ένα μικρό κουτάβι που δεν περπάταγε ακόμη καλά-καλά και μας κοίταζε κρυμμένο κάτω από το αυτοκίνητο του μπαμπά μου. Απ’ όταν βγήκε έξω, δεν ξανακρύφτηκε ποτέ. Ήταν θαρραλέα, αγαπησιάρα, πανέξυπνη και καλοσυνάτη. Είχε φίλη την Λαίδη τη γάτα  και μαζί μεγάλωσαν τα σκυλάκια και τα γατάκια που έφεραν στον κόσμο. Ένα γατοσκυλοσόι άνευ προηγουμένου. Με την Μπέλα μοιραστήκαμε παγωτά, τούμπες, βόλτες με το ποδήλατο, χτυπημένα γόνατα, κλάματα, χαρές, το πρώτο της χιόνι και το πρώτο μου αγόρι που αποπειράθηκε να “φάει”. Όταν στα 20 έφυγα από το πατρικό μου, εκείνη έμεινε εκεί. Έζησε μέχρι τα 17 της ευτυχισμένα. Όταν “έφυγε” έκλαψα πιο πολύ απ’ ότι έχω κλάψει για άνθρωπο. Ήταν ο σκύλος μου.

2010: η ζωή στο διαμέρισμα δεν επέτρεπε σκυλιά. Τουλάχιστον όχι τα σκυλιά που είχα συνηθίσει, έτσι μπήκε στη ζωή μου ο Ζιζού. Ο Ζιζού είναι μαλτέζ, ξέρεις αυτά τα μικρά άσπρα που μοιάζουν με το Τερεζουλίνι. Το Ζιζού βγήκε από τον Ζινεντίν Ζιντάν, γιατί μόλις μπήκε στο σπίτι το πρώτο αντικείμενο που αγάπησε ήταν μια μπάλα ποδοσφαίρου (όποιος φαντάστηκε ότι έδινε κουτουλιές στους τοίχους έπεσε έξω). Είναι το πιο ήσυχο, γλυκούτσικο, όμορφο και βολικό σκυλί που υπάρχει. Κι όποιος τον έχει γνωρίσει μπορεί να το επιβεβαιώσει. Με τον Ζιζού ερωτευτήκαμε μαζί και χωρίσαμε μαζί, αλλάξαμε 5 σπίτια και κάναμε διακοπές μαζί, πανηγυρίσαμε γκολ, γιορτάσαμε γενέθλια, μοιραστήκαμε άπειρα φαγητά και άπειρους ύπνους χουχουλιάζοντας τον χειμώνα και μακριά κι αγαπημένοι το καλοκαίρι. Είναι ο σκύλος μου.

2013: η ζωή στο διαμέρισμα απαιτεί πολλές ώρες δουλειάς. Ο Ζίζου ήταν μόνος του τη μισή μέρα. Έτσι μπήκε στη ζωή μας η Σούκι. Η Σούκι είναι κι αυτή μαλτέζ. Βέβαια του Ζιζού του ρίχνει ένα κεφάλι αλλά δεν πειράζει. Την πρώτη μέρα που ήρθε στο σπίτι κρύφτηκε κάτω από το χριστουγεννιάτικό δέντρο κι ο Ζιζού απεγνωσμένα την κυνηγούσε για να την “ταυτοποιήσει” με την μουσούδα του. Τώρα πια κοιμάται και πάνω στο κεφάλι του άμα λάχει. Με την Σούκι ξενυχτήσαμε να βλέπουμε σειρές, μοιραστήκαμε μπέργκερ και κόκα κόλες (ναι κόκα κόλες), ξεγεννήσαμε μαζί τα κουτάβια της, γιορτάσαμε πρωτοχρονιές, αλλάξαμε 3 σπίτια κι αγαπήσαμε την ίδια γάτα. Είναι ο σκύλος μου.

m-dand-sign

*Αν αγαπάς κι εσύ τα σκυλιά βοήθησε ένα αδέσποτο, υπάρχουν πολλοί τρόπο εκτός της υιοθεσίας., ειδικά τώρα με αφορμή το Πάσχα γίνονται πολλές δράσεις. Παρακάτω μερικά links που μπορούν να φανούν χρήσιμα:

Το Πασχαλινό παζάρι του ΚΑΖ:

https://goo.gl/tMz28J

Το Πασχαλινό παζάρι του stray.gr:

https://goo.gl/S0ilJC

Στο “Arthens” από το SCARS.gr:

https://goo.gl/HlIn2b

Του Φιλωζωικού Σωματείου Νίκαιας &  Κερατσινίου:

https://goo.gl/uFFmb0

Και στη Θεσσαλονίκη από το Stray planet οργανώνεται ημέρα Υιοθεσίας:

https://goo.gl/29HP9f

One Comment Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s